Kulis.az Sevinc Yunuslunun yeni şeirlərini təqdim edir.
Qayıt, hər günahına qurban olduğum, qayıt
Qoyma ağıl oğrayan oğrular sənin olsun.
Sənə sayılan yalan səni inandırdısa -
Sol yanımda çəkdiyim ağrılar qənim olsun.
Daşıtma bir ömürlük etmədiyim günahı,
Bunun sirat körpüsü, bunun o dünyası var.
Kəsib unutmaq asan, qırıb atmaq iş deyil,
Ayrılığın da axı ağrılı sonrası var.
Bütün günah yumalar, qoy sonralıqda qalsın
Əllərində əriyim,qollarında təngiyim.
Mənim çıxdığım yolun sonu sən olmadınsa,
Nəfəsimə son verim, yaşamağı tərgiyim.
Həsrətinə dözülmür, həsrətimə dözümlüm
Ölüm olsa dönəcəm, Tanrını taxtdan salıb.
Bütün bəd ayrılıqlar,qara gözü hüzünlüm,
Yollarını ömrümə gəldiyin vaxtdan salıb.
Mən hansı sərhədləri sənə qədər aşmışam.
Kölgəsində saçını bir zamanlar öpdüyüm
ağacdan asılmışam.
Dönüb, ölümdən dönüb, qollarına qoşmuşam,
Gözlərinin içində qızıl dan itirdiyim,
Bu ilk savaş deyil ki, belə qan itirdiyim -
Bilirsən ki, dönəcəm, Tanrını taxtdan salıb...
***
Hər xoşbəxt anımızda
gözünə yığılan itirmək qorxusu
məni məhv edir,
zənn eləmə görmürəm.
Hansı yaralardan almısan
bu qorxunu bilmirəm...
Sənə sevgim ölüncə bitər
qorxma, hələ ölmürəm...
Mən bu eşqi öz qanımı
ovuc-ovuc, içə - içə daşımışam.
Al, şahidlərim danışsın-
bu ruh, bu can, bu da bədən!
Şairlər şeir yazır,
mən səni, mən səni nədən?!..
Gəl, bahar gəlsin bura,
torpaq oyansın,
günəşi yerə endir
bənövşələri ayılt.
Hara getsən yollar ayağıma dolaşır-
ondan tez-tez söyləyirəm “Tez qayıt”..
Bəlkə mən də qorxuram.
Nə bilirsən?..
Bəlkə cənnətdən sənə görə qovulmuşam,
İbrahimin külünə mən ağac daşımışam,
Bəlkə ondan dırnaqlarım
sivri çıxır?
Bəlkə Sırat körpüsüdü ömrüm
Səud yoxuşudu.
sevgiyə ac yaşamışam bəlkə...
Bəlkə ondan bütün nəvazişlərim
kərtənkələ toxunuşudu?..
Nə bilirsən?!
Hər gözünə yığılan itirmək qorxusunu
zənn eləmə görmürəm..
Sənə sevgim ölsəm bitər,
Qorxma, mən hələ ölmürəm..
