Hərçənd ki, ABŞ nümayəndə heyətinin başçısı vitse-prezident De Vensin görüşdən sonra Vaşinqtona qayıtması, Uitkovun isə İslamabadda qalması, eyni ilə İranın nümayəndə heyətinin başçısı Qalibafın Tehrana qayıtması, xarici işlər naziri Araqçinin isə İslamabadda qalması ilə danışıqların davam etdirilməsi qənaətini ortaya qoyur.
Gözlənilən, baş tutmayan razılaşmalardan sonra söz yox ki, bu danışıqlardan sonra ABŞ-ın Hörmüz boğazını bloklaması ilə bağlı addımları gözlənilən idi, İranın Hörmüzlə bağlı gedişlərinə adekvat və asimmetrik cavab kimi. Məlumdur ki, ABŞ və İsrailin bu müharibədə fərqli məqsədləri hədəfləyib. İsrail İranın özünü hədəfə götürdüyü halda, ABŞ isə İranla Çini məhdudlaşdırmağa çalışırdı. Və son məlumatlara görə artıq Çin üçüncü ölkələr vasitəsilə İranın hərbi texnologiya və hərbi sursatla təminatını daha da gücləndirməyə başlayıb.
Müharibənin davam etmə ehtimalı daha yüksəkdir, proses də strateji baxımdan İranın məğlubiyyəti geriyə dönməz nəticəyə aparır. İranı belə bir vəziyyətdə qalib buraxılması mümkün deyil. Məlumatlara görə NATO dövlətləri İranın Hörmüzdə etdiyi hərbi qapatma hərəkətinə qarşı analoji bloklama məqsədilə razılığa gəldiyi deyilir. Hörmüz boğazı İranın əlində qlobal təsirə malik hərbi və iqtisadi vasitə kimi saxlanılması geosiyasi arxitekturanı dəyişmək imkanını saxladığından, onun İranın əlindən çıxarılması, hətta Hörmüz ətrafı ərazilərdə müəyyən bufer zonasının yaradılması indi əsas hədəfə çevrilib.
Əlbəttə ki, İran vəziyyətdən çıxış üçün müəyyən mənada ən azı danışıqlar imitasiyası yaratmaqla vaxt qazanaraq müəyyən nəticələr əldə edə bilərdi. Danışıqlar isə İran barədə verilmiş son qərara təsir etməyəcək. Artıq proses İran üçün geriyə dönməz nəticələrə aparır".
Təklifinizi, şikayətinizi bizə yazın. Sizi dinlərik. 055 634 88 31
