Bizimyol saytından alınan məlumatlara görə, ain.az xəbər verir.
Son günlər televiziya məkanında baş verən dəyişikliklər diqqətdən yayınmır. Bir sıra müğənnilərə efir qadağası qoyulması xəbəri cəmiyyətdə müxtəlif reaksiyalar doğursa da, bir çox tamaşaçı bunu gecikmiş, amma zəruri addım kimi qiymətləndirir. Çünki uzun illərdir efirlərdə sənətdən çox qalmaqal, estetikadan çox şou, musiqidən çox şəxsi həyat nümayiş etdirilirdi.
Televiziya ictimai zövq formalaşdıran əsas platformalardan biridir. Efirə çıxan hər kəs sadəcə özünü deyil, müəyyən dəyərləri də təmsil edir. Təəssüf ki, son dövrlərdə bəzi ifaçılar üçün əsas meyar səs, repertuar və canlı performans yox, qalmaqallı açıqlamalar, sosial şəbəkə mübahisələri və reytinq xatirinə qurulan süni müzakirələr idi. Tamaşaçı isə musiqi dinləmək əvəzinə şəxsi münasibətlərin, ailə münaqişələrinin və dedi-qoduların şahidinə çevrilirdi.
Efir qadağası məsələsi burada cəza yox, mesaj xarakteri daşıyır. Mesaj ondan ibarətdir ki, televiziya səhnəsi hər kəs üçün açıq meydan deyil və sənət adına təqdim olunan məhsul müəyyən estetik və etik çərçivələrə cavab verməlidir. Əgər efir məkanı sənətdən kənar davranışların tribunası olursa, bu artıq tamaşaçıya hörmətsizlikdir.
Bu qərar həm də bir sualı gündəmə gətirir. Biz efirdə nə görmək istəyirik? Səs, musiqi, peşəkarlıq, yoxsa qalmaqal? Əgər televiziya yalnız reytinq dalınca qaçarsa, nəticədə zövq səviyyəsi aşağı düşür, gənc nəsil isə sənəti şou ilə səhv salmağa başlayır. Səhnəyə çıxmaq üçün istedad yox, diqqət çəkmək bacarığı əsas meyara çevrilir.
Əslində sağlam rəqabət mühitində peşəkar sənətkarın efirdən kənarda qalması mümkün deyil. Keyfiyyət həmişə yol tapır. Amma efir qadağası müəyyən mənada filtr rolunu oynayır və “hər görünən ifaçı deyil” prinsipini xatırladır. Bu, musiqi sahəsində məsuliyyət hissini də artırır. Çünki efir yalnız populyarlıq platforması deyil, həm də ictimai nüfuz məkanıdır.
Təbii ki, qadağalar məsələsi həmişə mübahisəlidir. Senzura ilə peşəkar tənzimləmə arasındakı sərhəd incədir. Ancaq burada əsas meyar şəxsi zövq yox, ictimai maraq və mədəni mühitin qorunmasıdır. Əgər efir məkanı sənətin nüfuzunu zədələyirsə, müəyyən qaydaların tətbiqi qaçılmaz olur.
Bəlkə də bu addım televiziya məkanında yeni mərhələnin başlanğıcıdır. Daha az qalmaqal, daha çox canlı ifa. Daha az süni gündəm, daha çox musiqi. Tamaşaçı səs eşitmək, sənət görmək istəyir. Əgər efirlər həqiqətən özünə qayıdırsa, bu, yalnız televiziya üçün deyil, ümumi mədəni mühit üçün də müsbət siqnal sayıla bilər.
Leyla Mirzə, Bizimyol.info
Sonrakı hadisələr barədə daha çox məlumat almaq üçün ain.az saytını izləyin.
