Koreya Xalq Demokratik Respublikasının (KXDR) lideri Kim Çen In İrana nüvə zərbəsi endiriləcəyi təqdirdə ABŞ və İsraili nüvə atəşinə qərq edəcəyini bildirib. O bəyan edib ki, ABŞ və İsrail İrana nüvə silahı ilə hücum edərsə, 24 saat ərzində onları ağır nəticələr gözləyir.
Mövzu ilə bağlı Pravda.az-a açıqlama verən politoloq Rəşad Bayramovun sözlərinə görə, Şimali Koreya tərəfindən İrana açıq dəstək və xüsusilə nüvə silahı ilə bağlı sərt xəbərdarlıqların səsləndirilməsi, bu cür bəyanatlar real və ya rəsmi diplomatik kanallar vasitəsilə təsdiqlənərsə, beynəlxalq təhlükəsizlik sistemində ciddi rezonans doğuran faktor kimi qiymətləndirilə bilər. O bildirib ki, bu tip açıqlamalar çox vaxt informasiya müharibəsi, çəkindirmə elementləri daşıyır və onların real hərbi doktrina ilə nə dərəcədə üst-üstə düşdüyü ayrıca qiymətləndirilməlidir:
“Buna baxmayaraq, belə ritorika artıq özü-özlüyündə regional gərginliyi artıran və strateji qeyri-müəyyənliyi dərinləşdirən bir amilə çevrilir. Şimali Koreya İrana nüvə çəkindiriciliyi çərçivəsində açıq siyasi dəstək verdiyini bəyan edirsə, bu, ilk növbədə ABŞ və İsrail üçün strateji hesablamaları daha da mürəkkəbləşdirən bir faktor rolunu oynaya bilər. Çünki bu cür bəyanatlar potensial qarşıdurmanı ikitərəfli lokal böhran çərçivəsindən çıxararaq, dolayı şəkildə daha geniş geosiyasi bloklaşma riskini gündəmə gətirir. Xüsusilə nüvə ritorikasının daxil olduğu situasiyalarda beynəlxalq aktorlar adətən eskalasiyanın qarşısını almağa çalışır, çünki səhv hesablanmış bir addım çox sürətlə nəzarətdən çıxan zəncirvari reaksiyaya səbəb ola bilər”.
R.Bayramov qeyd edib ki, real güc balansı baxımından Şimali Koreyanın Yaxın Şərqdə birbaşa hərbi təsir imkanları olduqca məhduddur: “Bu səbəbdən belə bəyanatlar daha çox siyasi və psixoloji çəkindirmə funksiyası daşıyır. Yəni məqsəd birbaşa hərbi müdaxilə ehtimalından çox, qarşı tərəfin qərarvermə prosesinə təsir göstərməkdir. Digər tərəfdən, belə bəyanatlar beynəlxalq diplomatik sistemdə nüvə silahının legitimlik müzakirələrini yenidən gündəmə gətirə bilər. Xüsusilə nüvə silahına malik və ya buna can atan aktorların bir-birini açıq şəkildə dəstəkləməsi qlobal silahlanma nəzarəti rejimlərinin zəifləməsi kimi qəbul oluna bilər. Bu isə yalnız Yaxın Şərqdə deyil, Asiya-Sakit okean regionunda da təhlükəsizlik balansına da dolayı təsir göstərə bilər”.
Şəhanə Quliyeva
