İnsan zəkası qarşısındakı şəxsi anlamaq üçün saniyənin onda biri qədər qısa bir müddətdə qiymətləndirmə aparır. Bu, şüurlu bir cəhd deyil, beynimizin təhlükəsizlik və sürət üçün istifadə etdiyi avtomatik bir prosesdir.
Milli.Az xəbər verir ki, beynimiz məhdud məlumatdan yola çıxaraq böyük nəticələr əldə etməyi sevir. Əgər birində müsbət bir xüsusiyyət (məsələn, səmimi bir gülüş) görürüksə, beynimiz avtomatik olaraq onun digər xüsusiyyətlərinin də müsbət olduğunu düşünür.
Gülərüz birini daha etibarlı, daha anlayışlı və ya daha xeyirxah kimi qəbul edirik.
Bu sürətli qiymətləndirmə gündəlik tempdə bizə asanlıq yaratsa da, bəzən insanları yanlış tanımanıza və ya onlara qarşı əsassız mühakimələr yürütmənizə səbəb ola bilər.
Bəzən birinin bizə "tanış" gəlməsi, əslində onun davranışlarının keçmişimizdəki birini xatırlatmasından qaynaqlanır.
Valideynlərimizlə və ya ilk dostlarımızla qurduğumuz bağlar, kimlərə daha tez yaxınlıq duyacağımızı müəyyən edir.
Keçmişdə özümüzü yanında güvəndə hiss etdiyimiz birinə bənzəyən insanlar bizə daha isti gəlir. Əksinə, bizi incitmiş birini xatırladanlardan isə qeyri-ixtiyari uzaqlaşırıq.
Lalə Qüdrətova
Milli.Az
