Bizimyol saytından verilən məlumata görə, ain.az xəbər verir.
14-cü əsrdən, şəkər Avropaya böyük bloklar şəklində idxal olunmağa başladığı vaxtdan bəri, parçaları tək bir "blokdan" ayırmaq üçün bir alətə ehtiyac var idi. Şəkər maşasının yaradıldığı dəqiq tarix və ixtiraçının adı məlum deyil.
Avropa ölkələrinə ilk şəkər tədarükçüləri Çin və Hindistandan sonra qamış şəkəri istehsal etməyə başlayan Misir və Suriya idi. Dəyəri həddindən artıq yüksək idi. 14-cü əsr İngiltərəsində 1 funt şəkər (500 qramdan az) 22 funt sterlinqə başa gəlirdi. Daha yaxşı başa düşmək üçün, mövcud qiymətlərlə: 1 ABŞ dollarına yalnız 1 çay qaşığı şəkər alınırdı. Bu səbəbdən, o, lüks bir məhsul idi və yalnız çox varlılar onu ala bilərdi.
Şəkərə çatdırılmadan istehlaka qədər hər mərhələdə xüsusi hörmətlə yanaşılırdı. Buna görə də, maşa və kəlbətinlərdən tutmuş şəkər qablarına, qaşıqlara, süzgəclərə və daha çox şeyə qədər müxtəlif alətlər mövcud idi. Yuxarı təbəqələr qiymətli metallardan hazırlanmış və müvafiq daşlar və emal ilə bəzədilmiş qab-qacaqlardan istifadə etməklə bu prosesdən həzz alırdılar. Gümüş xüsusilə qiymətləndirilirdi. Hətta o zaman belə, onun patogenləri öldürmə qabiliyyəti məlum idi və dezinfeksiyaedici xüsusiyyətlərindən, xüsusən də şəkər maşası hazırlamaq üçün istifadə olunurdu.
Şəkər və onun aksesuarları tarixində dönüş nöqtəsi 1748-ci ildə alman Andreas Sigismund Manggraf şəkər çuğundurundan şəkər çıxarmaq üçün bir üsul təklif etdikdə baş verdi. Bu, məhsulu əhalinin demək olar ki, bütün təbəqələri üçün əlçatan etdi. Bu ixtira daha ucuz və daha sadə qab-qacaqlara ehtiyac duyulması demək idi.
Azərbaycanda da bir zamanlar belə şəkər maşalarından istifadə edilirdi. Bu gün bu əşyalar müxtəlif muzeylərdə sərgilənir.
İradə Cəlil, Bizimyol.info
Daha ətraflı məlumat və yeniliklər üçün ain.az saytını izləyin.
