Azərbaycanın stolüstü tennis üzrə kişi millisinin baş məşqçisi Mixail Timofeyevin hələ 48 yaşı tamam olmayıb, lakin o, ömrünün yarıdan çoxunu məşqçilik fəaliyyətinə həsr edib. Bu gün M.Timofeyev zəngin təcrübəyə malik mütəxəssis kimi həm də qadın komandası ilə işlədiyi dövrləri yaxşı xatırlayır.
İdman.Biz-ə müsahibəsində Timofeyev idmana gəlişindən, əsas uğurlarından və bu günə qədər narahatlıq hissi keçirdiyi məqamlardan danışıb.
- Həyatınızda stolüstü tennis necə meydana çıxdı?
- Hər şey Səməd Vurğun adına bağın yaxınlığındakı həyətimizdə və oxuduğum 23 saylı məktəbdə başladı. Hər iki yerdə tennis masaları var idi və mən hər fürsətdə oynayaraq bu idmana fərqinə varmadan bağlandım. Yeddinci sinifdə məktəbdə yaşıdlarım arasında ən yaxşı oldum və bədən tərbiyəsi müəllimi məni bölməyə yazdırdı. Peşəkar şəkildə isə 1992-ci ildə, yəni 14 yaşımda məşğul olmağa başladım ki, bu da indiki meyarlara görə gec sayılır.
- Nə vaxt anladınız ki, məşqçilik sizə oyunçu karyerasından daha yaxındır?
- 90-cı illərin ortalarında gənclər millisində çıxış edirdim, amma tez başa düşdüm ki, mənə daha çox öyrətmək maraqlıdır, xüsusilə də uşaqlarla işləmək. 2000-ci ildə tam şəkildə məşqçiliyə keçdim.
- Dörddə bir əsr kifayət qədər böyük müddətdir. 26 illik fəaliyyətdə hansı məqamlar sizdə qürur, hansılar isə peşmanlıq yaradır?
- Dörd idman ustası yetişdirməyimlə fəxr edirəm. Bundan əlavə, rəhbərliyim altında çıxış edən çinli idmançı Minq Cinq ölkəmiz adından iki dəfə yeniyetmələr arasında Avropa çempionu olub, qızlarımız isə komanda yarışlarında qızıl medal qazanıblar. Hazırda Azərbaycanın ən istedadlı tennisçilərindən biri olan Onur Quluzadənin şəxsi məşqçisiyəm.
Amma utandığım məqam da var. 2017-ci ildə Bakıda keçirilən İslam Həmrəyliyi Oyunlarının finalında İranla oyunda çaşdım və səhv heyət quruluşu seçdim. Nəticədə “qızıl”ı itirdik və bu, mənim günahım idi. Hələ də özümü buna görə qınayıram.
- Yetirməniz Onur Quluzadə 15 yaşında böyüklər arasında üstünlük göstərir, amma son çempionatda mütləq qalib ola bilmədi. Səbəb nədir?
- Mikst yarışında o, Yağmur Məmmədli ilə birlikdə yalnız bürünc medal qazandı. Səbəb sadədir: Yağmur dövlət imtahanlarına hazırlaşırdı və fikri tam olaraq idmanda deyildi. Onlar güclü cütdürlər və əminəm ki, başqa şəraitdə mütləq çempion olardılar. Onur artıq ikinci ildir böyüklər arasında qalib gəlir, əsas məqsədi isə yeniyetmələr arasında Avropa çempionatında medal qazanmaqdır. Bu, həm nüfuz, həm də Bədən Tərbiyəsi Akademiyasına imtahansız qəbul imkanı deməkdir. Yeri gəlmişkən, hazırda akademiyada idmançılarımız Adil Əhmədzadə və Rüstəm Hacılı təhsil alır.
- Əgər medal qazanmaq mümkün olmasa, belə istedadlı idmançıların hərbi xidmət məsələsi necə həll olunur?
- Belə idmançılar idman bölmələrinə yönləndirilməlidir və hazırda da bu proses gedir. Təbii ki, söhbət beynəlxalq səviyyədə nəticə göstərənlərdən gedir. İstedadların itirilməsinə yol vermək olmaz, xüsusilə də söhbət öz yetirmələrimizdən gedirsə.
- Siz həm qadın, həm də kişi komandalarına rəhbərlik etmisiniz. Hansı ilə işləmək daha çətin idi?
- Şübhəsiz ki, kişilərlə işləmək daha asandır. Mənim xarakterim də asan deyil, amma qızların xarakteri daha mürəkkəbdir. Onlarla işləyən məşqçi eyni zamanda həm ana, həm də ata olmalıdır. Mən isə “ana” ola bilmərəm - mən atayam (gülür). Yaxşı ki, federasiya məni kişi millisində saxladı.
