Yetkin övladların valideynlərinə nadir hallarda baş çəkməsi hər zaman eqoizm və ya nankorluqla bağlı olmur...
Poliqon xəbər verir ki, bu barədə keçmiş müəllim Marlen Martin VegOut üçün yazdığı məqalədə şəxsi müşahidələrinə və ailə psixologiyası üzrə tədqiqatlara istinadən yazır.
Onun sözlərinə görə, bir çox hallarda yetkin övladlar valideynlərdən konflikt və ya inciklik səbəbindən deyil, uşaqlıqda gördükləri münasibət modelini təkrarladıqları üçün uzaqlaşırlar. Bu modeldə qayğı emosional yaxınlıqdan çox, praktiki hərəkətlərlə — işləmək, təmin etmək və gündəlik dəstək göstərmək vasitəsilə ifadə olunurdu.
Məqalədə təsvir olunan tipik vəziyyətə görə, yetkin övladlar valideynlərinə yemək, hədiyyə və ya maddi yardım gətirə bilər, lakin onların yanında uzun müddət qalmırlar. Bu, ilk baxışda məsafə kimi görünsə də, əslində ailədə formalaşmış münasibət modelinin davamı kimi izah olunur.
Materialda ailədə emosional əlçatanlıqla bağlı elmi yanaşmalara da istinad edilir. Xüsusilə bağlılıq nəzəriyyəsinə görə, emosional bağ yalnız qayğı və təhlükəsizliklə deyil, həm də valideynlərin emosional iştirak və həssaslıq səviyyəsi ilə formalaşır.
Lisenziyalı ailə psixoterapevti Sara Epşteynin yanaşmasına görə, valideyn və övlad arasındakı münasibətin keyfiyyəti emosional “əlçatanlıqdan” və uşağın daxili vəziyyətinə reaksiya vermək bacarığından asılıdır, yalnız davranışına reaksiya verməkdən deyil.
Psixoloqlar qeyd edir ki, əgər ailədə sevgi uşaqlıqdan məşğulluq, iş və praktiki məsələlərin həlli ilə əlaqələndirilibsə, yetkinlik dövründə övladlar da bağlılıqlarını daha çox hərəkətlərlə ifadə edir, emosional yaxınlıqla deyil.
Ailə münasibətləri üzrə yazıçı Lahlan Braun bunu belə ifadə edib: "Yaxınlıqdan doğan narahatlıq nəsildən-nəslə ötürülür — ailə mirası kimi, sadəcə daha az nəzərə çarpır".
Mütəxəssislər vurğulayır ki, bu cür davranış modelləri nəsildən-nəslə ötürülə bilər. Uşaqlıqda emosional ünsiyyət təcrübəsi olmayan insanlar yetkin yaşda valideynlərlə müntəzəm əlaqə vərdişi formalaşdırmaya bilər — hətta sevgi və minnətdarlıq hissləri mövcud olsa belə.
Nəticədə, nəsillər arasında məsafə kəskin və ya münaqişə nəticəsində deyil, tədricən — ailədə əvvəldən mövcud olan münasibət modelinin davamı kimi yaranır.
Poliqon.info
