Son günlər təbiətin yağışlı mənzərəsini seyr edəndə dahi Nizami Gəncəvinin “Leyli və Məcnun” poemasındakı iki misra yada düşür:
“Bir inci saflığı varsa da suda,
Artıq içiləndə dərd verir o da”.
Dahi şair bu misraları sözün qədrini bilmək, az və yerində danışmağın fəzilətini anlatmaq üçün qələmə almışdı. Lakin bu gün ölkəmizə yağan intensiv yağışlar və onun ardınca gələn fəsadlar bu misraların həm də necə böyük bir təbiət qanunu, acı həqiqət olduğunu sübut edir.
Əslində, yağışlı hava ruhun qidasıdır - kimisi onun romantikasına bürünür, kimisi yaz yağmurunda islanmağın uşaqcasına həzzini yaşayır, kimisi üçün bu bəhanəli bir istirahət, kimisi üçün isə sadəcə təbiətin ən doğma halıdır. İnsanlar bu “sulu” vəziyyətdən qorunmağın min bir çarəsini tapır. Bəs görəsən, ayağımızın altındakı səssiz torpaq necə? Onun bağrında boy atan bitkilər, qol-budaq atan ağaclar necə, sevirmi bu cür intensiv yağan yağışı?
Publika.az olaraq bu və ya digər düşüncələrimizi suallara çevirib "Aqrar İslahatlara Dəstək" İctimai Birliyinin rəhbəri, aqrar səhə üzrə ekspert Vahid Məhərrəmliyə müraciət etdik.
