Mənzil siyasəti sosial bərabərlik üçün əsasdır.
Aznews.az xəbər verir ki, bunu WUF13 çərçivəsində keçirilən “Mənzil Maliyyələşdirməsi üçün Yeni Bir Saziş” sessiyasında Uruqvayın mənzil və ərazi planlaşdırılması naziri Tamara Paseyro Marin deyib.
Nazir bildirib ki, mənzil siyasəti yalnız tikinti və yaşayış sahələrinin artırılması ilə məhdudlaşmamalıdır. Onun sözlərinə görə, mənzil məsələsi icmaların inteqrasiyası, şəhər planlaması və insanların imkanlara çıxışı ilə birbaşa bağlıdır.
Tamara Paseyro Marin qeyd edib ki, mənzil çatışmazlığının yalnız statistik olaraq azaldılması problemi tam həll etmir: “Kağız üzərində mənzil çatışmazlığını azalda bilərik, amma bunu düzgün planlama olmadan etdikdə sosial təcrid və əlaqəsizlik yaradırıq”.
Bakıda keçirilən Ümumdünya Şəhərsalma Forumu çərçivəsində səsləndirilən “mənzil siyasəti sosial bərabərlik üçün əsasdır” fikri müasir urbanizasiya modelinin dəyişən mahiyyətini əks etdirir. Uruqvayın mənzil və ərazi planlaşdırılması naziri Tamara Paseyro Marinin vurğuladığı kimi, mənzil məsələsi artıq yalnız tikinti sektorunun və ya yaşayış fondunun artırılması ilə ölçülmür. Şəhərlərin sosial strukturu, iqtisadi imkanlara çıxış, ictimai inteqrasiya və həyat keyfiyyəti birbaşa mənzil siyasətindən asılı olan əsas amillər sırasındadır.
Son illərdə qlobal urbanizasiya prosesi göstərdi ki, plansız və yalnız statistik göstəricilərə əsaslanan mənzil siyasəti uzunmüddətli dövrdə yeni sosial problemlər yarada bilir. Dünya Bankı və OECD hesabatlarında qeyd olunur ki, yaşayış massivlərinin şəhər mərkəzlərindən uzaqda və infrastruktur təminatı olmadan qurulması sosial təcrid riskini artırır. İnsanların iş yerlərinə, təhsil və səhiyyə xidmətlərinə çıxış imkanları məhdudlaşdıqda isə mənzil problemi formal olaraq həll edilsə belə, sosial bərabərsizlik dərinləşir.
Tamara Paseyro Marinin “kağız üzərində mənzil çatışmazlığını azalda bilərik” fikri də məhz bu tendensiyaya diqqət çəkir. Bir çox ölkələrdə sürətli tikinti proqramları həyata keçirilsə də, həmin yaşayış məntəqələrinin iqtisadi və sosial inteqrasiyası zəif olduğuna görə uzunmüddətli effektivlik əldə olunmur. Latın Amerikası, Asiya və bəzi Avropa ölkələrinin təcrübəsi göstərir ki, şəhərdən təcrid olunmuş sosial mənzil layihələri sonradan yeni urban problemlərə səbəb ola bilir. Bu səbəbdən beynəlxalq şəhərsalma siyasətində “inklüziv urbanizasiya” anlayışı ön plana çıxır.
