Digər tərəfdən, silaha çıxış imkanları və nəzarət mexanizmlərinin zəifliyi belə faciələri mümkün edən amillərdəndir. Burada məsuliyyət təkcə fərdin üzərinə qoyula bilməz. Bu, ailədən başlayaraq məktəbə, oradan isə dövlət siyasətinə qədər uzanan zəncirvari problemdir.
Ən narahatedici məqam isə odur ki, bu tip hadisələr artıq istisna olmaqdan çıxıb, müəyyən mənada təkrarlanan tendensiyaya çevrilir. Bu isə o deməkdir ki, məsələ fərdi deyil, sistemlidir.
Bəlkə telefon, komputer oyunları, bəlkə sosial media, bəlkə ailə, cəmiyyət, dövlət, bəlkə məktəb, müəllimlər, bəlkə, bəlkə...
Bəlkələr çoxdur...
Təhsil ocağı həyat və gələcəyə ümid mənbəyi olmaq əvəzinə bəzən faciənin ünvanına çevrilir, valideynlər övladlarını məktəbdən deyil, morqdan alır. Sizə bir valideyn kimi sual verirəm: Bu hadisələrin daha da artmaması üçün nə etməliyik?"
Təklifinizi, şikayətinizi bizə yazın. Sizi dinlərik. 055 634 88 31
