Son illərdə toy və mərasim xərclərinin artması yalnız fərdi seçim deyil, daha geniş sosial və iqtisadi faktorların təsiri altında formalaşan tendensiyaya çevrilib. Bir çox hallarda ailələr bu xərcləri real maliyyə imkanlarından deyil, cəmiyyət daxilində formalaşmış gözləntilərdən çıxış edərək müəyyənləşdirir. Nəticədə, sosial statusun nümayişi ilə bağlı yaranan təzyiq fərdlərin maliyyə davranışına birbaşa təsir göstərir və uzunmüddətli iqtisadi nəticələr doğurur.
Araşdırmalar göstərir ki, inkişaf etməkdə olan ölkələrdə toy mərasimləri ailə büdcəsinin ən böyük birdəfəlik xərclərindən biri hesab olunur. Bəzi regionlarda bu xərclər illik gəlirin bir neçə mislini keçə bilir. Bu vəziyyətin əsas səbəblərindən biri sosial norma və ənənələrin iqtisadi qərarları üstələməsidir. Toyun miqyası, qonaq sayı, məkan seçimi və digər detallarla bağlı qərarlar çox vaxt şəxsi istəklərdən çox ictimai gözləntilərə uyğun formalaşdırılır. Beləliklə, iqtisadi rasionallıq yerini sosial uyğunlaşma ehtiyacına verir.
Sosial təzyiqin maliyyə davranışına təsiri xüsusilə borclanma mexanizmlərində özünü göstərir. Bank kreditləri, qeyri-rəsmi borclar və ya yığımların tam istifadəsi toy xərclərinin qarşılanmasında geniş istifadə olunan vasitələrdir. Bu isə ailələrin maliyyə dayanıqlığını zəiflədir və gələcəkdə digər iqtisadi qərarların məhdudlaşmasına səbəb olur. Xüsusilə gənc ailələr üçün bu cür maliyyə yükü ilkin mərhələdə iqtisadi sabitliyin formalaşmasını çətinləşdirir.
Qlobal təcrübə göstərir ki, bu fenomen yalnız lokal deyil, bir çox ölkələrdə müşahidə olunur. Asiya və Yaxın Şərq ölkələrində toy mərasimlərinin geniş miqyas alması sosial prestij ilə birbaşa əlaqələndirilir. Bununla yanaşı, bəzi inkişaf etmiş ölkələrdə son illər daha sadə və funksional mərasimlərə keçid tendensiyası müşahidə edilir. Bu dəyişiklik iqtisadi şüurun artması və fərdi prioritetlərin sosial gözləntilərdən daha çox önə çıxması ilə izah olunur.
Toy xərclərinin iqtisadi təsiri yalnız fərdi səviyyədə məhdudlaşmır. Bu sahə xidmət sektorunun müəyyən hissəsini aktivləşdirərək iqtisadi dövriyyəyə müsbət təsir göstərir. Restoranlar, tədbir təşkilatçıları, foto və video xidmətləri, geyim və dekorasiya sahələri bu xərclərdən birbaşa faydalanır. Lakin bu iqtisadi aktivlik eyni zamanda qeyri-effektiv resurs bölgüsünə də səbəb ola bilər, çünki böyük maliyyə vəsaitləri uzunmüddətli investisiyalar əvəzinə qısa müddətli istehlaka yönəlir.
Məsələnin digər tərəfi sosial psixologiya ilə bağlıdır. İnsanlar cəmiyyət daxilində qəbul olunmaq və qiymətləndirilmək ehtiyacı ilə hərəkət etdikləri üçün bu cür xərcləri zəruri hesab edə bilir. Sosial müqayisə mexanizmi, yəni digər ailələrin keçirdiyi mərasimlərlə özünü müqayisə etmə tendensiyası xərclərin artımını stimullaşdırır. Bu isə nəticə etibarilə kollektiv davranış modelinə çevrilərək ümumi bazar dinamikasına təsir edir.
