Qaynarinfo saytından verilən məlumata görə, ain.az xəbər verir.
Demək olar ki, bir əsr boyunca itlər Antarktida tədqiqatçılarının ayrılmaz köməkçiləri olub, qarlı səthdə sanki "qanad” kimi işləyərək saniyə ilə yükləri daşıyır və ekspedisiyalarda əhval-ruhiyyəni yüksəldirdilər.
Qaynarinfo xəbər verir ki, bu barədə "IFL Science" yazıb.
İlk itlər 1899-cu ildə norveçli tədqiqatçı Karsten Borxqrevinq tərəfindən materikə gətirilib. "Qəhrəmanlıq dövrü” adlanan Antarktida tədqiqatlarında, o cümlədən Robert Skott və Duqlas Moussonun ekspedisiyalarında, itlər yük çəkmək üçün istifadə olunurdu və ən çətin şəraitdə qida mənbəyi də ola bilirdilər.
20-ci əsrin ikinci yarısına qədər itlər tədqiqat ekspedisiyalarının vacib hissəsi olaraq qaldı, lakin zaman keçdikcə mexaniki nəqliyyat vasitələri onların rolunu əvəz etdi.
1994-cü ildə beynəlxalq qaydalar Antarktidada qeyri-milli heyvan növlərinin saxlanmasını qadağan etdi və itlərin istifadəsi tamamilə dayandırıldı. Əsas səbəblər bunlar idi:
Vəhşi təbiətin qorunması – itlər yerli heyvanlara hücum edə bilər və ya xəstəlik daşıya bilər (məsələn, itlərdə çuma virusu dəniz foka üçün təhlükəlidir).
Elmi tədqiqatlarda rolunun itirilməsi – itlər artıq daşıma və ya tədqiqat işlərində vacib deyildilər.
Qeyri-milli növlərin sərt nəzarəti – haski itlərinin istifadəsi qaydalarla uyğunsuz idi.
Beləliklə, Antarktidada qalan son itlər 1994-cü ilin fevralında ayrıldı və o vaxtdan bəri heç bir it materikə gətirilməyib.
Bu dövr həm də ekspedisiyalarda baş verən faciəli hadisələri xatırladır: 1959-cu ildə it arabalarında tədqiqatçı Dennis Bell həyatını itirdi; onun cəsədi yalnız 2025-ci ildə, buzlaq geri çəkildikdən sonra tapıldı.
Aydın
Ən son yeniliklər və məlumatlar üçün ain.az saytını izləyin, biz hadisənin gedişatını izləyirik və ən aktual məlumatları təqdim edirik.
